| 1 τί ὡραιώθησαν διαβήματά σου ἐν ὑποδήμασιν θύγατερ Ναδαβ ῥυθμοὶ μηρῶν σου ὅμοιοι ὁρμίσκοις ἔργῳ χειρῶν τεχνίτου 2 ὀμφαλός σου κρατὴρ τορευτὸς μὴ ὑστερούμενος κρᾶμα κοιλία σου θιμωνιὰ σίτου πεφραγμένη ἐν κρίνοις 3 δύο μαστοί σου ὡς δύο νεβροὶ δίδυμοι δορκάδος 4 τράχηλός σου ὡς πύργος ἐλεφάντινος ὀφθαλμοί σου ὡς λίμναι ἐν Εσεβων ἐν πύλαις θυγατρὸς πολλῶν μυκτήρ σου ὡς πύργος τοῦ Λιβάνου σκοπεύων πρόσωπον Δαμασκοῦ 5 κεφαλή σου ἐπὶ σὲ ὡς Κάρμηλος καὶ πλόκιον κεφαλῆς σου ὡς πορφύρα βασιλεὺς δεδεμένος ἐν παραδρομαῖς 6 τί ὡραιώθης καὶ τί ἡδύνθης ἀγάπη ἐν τρυφαῖς σου 7 τοῦτο μέγεθός σου ὡμοιώθη τῷ φοίνικι καὶ οἱ μαστοί σου τοῖς βότρυσιν 8 εἶπα ἀναβήσομαι ἐν τῷ φοίνικι κρατήσω τῶν ὕψεων αὐτοῦ καὶ ἔσονται δὴ μαστοί σου ὡς βότρυες τῆς ἀμπέλου καὶ ὀσμὴ ῥινός σου ὡς μῆλα 9 καὶ λάρυγξ σου ὡς οἶνος ὁ ἀγαθὸς πορευόμενος τῷ ἀδελφιδῷ μου εἰς εὐθύθητα ἱκανούμενος χείλεσίν μου καὶ ὀδοῦσιν |
1 What can the woman of Sulam give you to feast your eyes on, if it be not the dance of the Two Camps?[1]
Ah, princely maid, how dainty are the steps of thy sandalled feet! Thighs well shaped as the beads of a necklace, some master-craftsman’s work; 2 navel delicately carved as a goblet, that has ever its meed of liquor, belly rounded like a heap of corn amid the lilies. 3 Graceful thy breasts are as two fawns of the gazelle. 4 Thy neck rising proudly like a tower, but all of ivory; deep, deep thy eyes, like those pools at Hesebon, under Beth-rabbim Gate; thy nose imperious as the keep that frowns on Damascus from the hill-side. 5 Thy head erect as Carmel, bright as royal purple the braided ripples of thy hair. 6 How graceful thou art, dear maiden, how fair, how dainty! 7 Thy stature challenges the palm tree, thy breasts the clustering vine. 8 What thought should I have but to reach the tree’s top, and gather its fruit? Breasts generous as the grape, breath sweet as apples, 9 mouth soft to my love’s caress[2] as good wine is soft to the palate, as food to lips and teeth. |
1
Sponsa. Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum? Chorus. Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis! Juncturæ femorum tuorum sicut monilia quæ fabricata sunt manu artificis. 2 Umbilicus tuus crater tornatilis, numquam indigens poculis. Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis. 3 Duo ubera tua sicut duo hinnuli, gemelli capreæ. 4 Collum tuum sicut turris eburnea; oculi tui sicut piscinæ in Hesebon quæ sunt in porta filiæ multitudinis. Nasus tuus sicut turris Libani, quæ respicit contra Damascum. 5 Caput tuum ut Carmelus; et comæ capitis tui sicut purpura regis vincta canalibus. 6 Sponsus. Quam pulchra es, et quam decora, carissima, in deliciis! 7 Statura tua assimilata est palmæ, et ubera tua botris. 8 Dixi: Ascendam in palmam, et apprehendam fructus ejus; et erunt ubera tua sicut botri vineæ, et odor oris tui sicut malorum. 9 Guttur tuum sicut vinum optimum, dignum dilecto meo ad potandum, labiisque et dentibus illius ad ruminandum. |